Ga zitten, maak n tekening, bak n taart!


Vroeger, als ik ergens heen wilde, raakte ik gefrustreerd dat ik niet net zo snel als mijn gedachten kon reizen. In mijn hart was ik er al, maar fysiek was ik nog op dezelfde plek als waar ik t bedacht. Datzelfde ongeduld had ik in mijn werk. Ik zag het resultaat al voor me alsof het er echt was, maar in de wereld om mij heen bestond het nog niet.De geest is sneller dan de materie. Gelukkig maar! Stel je voor dat alles wat we wensen er ook zomaar ineens echt stond of gebeurde! En dan niet alleenvan jou, maar natuurlijk ook van ieder ander op de wereld! Pfff, over overvol gesproken…


De overgang van geest naar materie vraagt tijd. ‘Ver- werkelijk-enʼ kost tijd. Het moment van conceptie tot geboorte duurt bij de mens 9 maanden. Tijd. Het moment om te komen van hier naar daar kost zolang als de reis duurt. Tijd. Het moment van het maken van een kunstwerk of het bakken van een taart duurt zolang als het duurt om het te maken. Tijd.
Tijd is relatief: wat tijdens het maken en reizen en groeien, in onze beleving, een eeuwigheid lijkt teduren, is in die andere werkelijkheid niet meer dan een fractie van een nano- seconde. Het universum is al zo lang onderweg, de aarde bestaat al zo lang, daar hebben wij niet eens een voorstelling van.


Dus als je weer eens ongeduldig wordt en iets wilt wat voor jou niet snel genoeg kan komen, ga dan zitten. Bedenk wat er allemaal zou moeten gebeuren om jouw idee in de wereld tot stand te brengen. Pak een potlood en papier en maak een tekening. Denk na hoe je dat beeld in je hoofd terug kunt brengen naar een tastbaar en voor de rest van de wereld zichtbaar beeld. Zet een lijn, en nog een lijn, corrigeer de lijnen als ze niet goed lijken op wat je in gedachten ziet. Teken lijn voor lijn. Millimeter voor millimeter. Teken, gum weer weg, corrigeer, pas aan. Net zo lang tot je stukje voor stukje dat beeld in je hoofd tevoorschijn ziet komen op het papier.


En als het klaar is en toch niet helemaal lijkt op wat je in je hoofd had, want dat is altijd zoveel mooier en perfecter, realiseer je dan dat perfectie in onze werkelijkheid niet bestaat. Maar dat wat jij hier gedaan hebt al bijzonder genoeg is: je hebt een stukje mogen mee creëeren aan het universum, aan het leven, aan onze tastbarewerkelijkheid. Zo doen we dat iedere dag.
Iedere dag, ieder moment bouwt en creëert ieder van ons mee aan de wereld zoals we die kennen. Door een ingeving: een ‘aan ons gegevenʼ wens, droom of gedachte vorm te willen geven in ons, beperkte en o zo tijdelijke, stukje werkelijkheid.


Ga zitten, neem de tijd. Begin waar je bent en laat het zich ontvouwen zoals het zich voordoet. Schaaf, knutsel, plak, doe alles wat nodig is om die ene droom, die ene wens, die ene gedachte, werkelijkheid te helpen worden.En lukt het niet of wordt het toch anders dan je had gedacht, onthoud dan dat niets en niemand perfect is en dat ja, soms de wereld en het leven misschien ook gewoon iets anders in gedachten hebben voor zichzelf. Dat wat jij dacht en droomde, misschien maar een flits was van wat zou kunnen, maar niet nu.
Want we creëeren deze wereld immers met zijn allen, samen. En soms ontvangt een ander net dat andere idee en had zij meer rust, ruimte, geduld en mogelijkheden om dát zaadje te kunnen helpen groeien. We kunnen als mens niet anders dan ons best doen om de mogelijkheden tecreëeren waarbinnen onze dromen ook daadwerkelijk werkelijkheid kunnen worden.


Maar soms lukt dat gewoon echt niet. Is het niet de juiste tijd, niet het juiste idee, hoe mooi en waardevol ook. Of zijn we gewoon echt te ongeduldig om het tot wasdom te brengen. Dan rest ons niet anders dan dankbaar zijn dat we de mogelijkheid even hebben mogen zien. Dat we aangeraakt mochten worden door die geest van inspiratie, een blik mochten werpen in dat veld van ontelbare mogelijkheden. Om vervolgens terug te keren naar de wereld om ons heen en daar verder te bouwen aan wat nu hier voorhanden is. Want er is al zoveel moois en goeds wat in werking en in wording is en waar we nog zoveel steentjes aan bij kunnen dragen.


En wie weet, ooit, een volgende keer…
Namaste!Veel creatie plezier! Let’s make this a better world, one step, one line, one thought, one dream at a Time! :)
Liefs, Eric X