Over een periode van bijna twee jaar heb ik mogen werken aan het opnieuw vormgeven van alle spelelementen, de handleiding en verpakking van het spel “Amor Fati” van dr Heidi C.S. Muijen.
De uitvoering van de houten spelelementen en het zwarte materiaal in de dozen was in handen Wimke Schnitger.
“De kracht van spel ligt in de dynamiek die ontstaat tussen het beschouwen en de beleving door het gooien van de dobbelsteen, het laten draaien van de tol en de verrassing (en het levenslot) op welk symbool men terecht komt. De symboliek op het speelveld doet een appèl op de verbeeldingskracht en de spelopdrachten die oproepen tot afstemming op het morele kompas dragen bij tot een verdiept begrip. Juist het aanboren van al deze bronnen vormt de basis voor een wijze omgang met de vragen die het leven ons stelt!
Elke concentrische kring op het speelveld is gewijd aan een levensthema, uitgedrukt in symbolen, die meervoudige perspectieven op het leven geven. De interculturele betekenis van de symboliek is op de speelkaarten aangeduid met wijsheid uit verhalen, spreuken en visies uit verschillende culturen. Daarmee krijgen spelers vragen en raadselachtige spreuken toegeworpen; vergelijkbaar met koans — paradoxale stellingen of onmogelijke vragen, zoals “Wat is het geluid van één klappende hand?”, die leerlingen meekrijgen van hun boeddhistische leermeester — en met filosofische aporieën (oud-Grieks voor radeloosheid) en raadsels waarop meerdere maar geen afdoende antwoorden te geven zijn. De spelopdrachten en raadselspreuken op de speelkaarten roepen op tot dialoog met zichzelf en uitwisseling met het reisgezelschap.
Meanderend naar je bestemming tussen dwang en vrijheid
Het spel staat in het teken van amor fati, het klassieke motto van levenskunst, dat letterlijk de liefde voor het levenslot betekent. De reis over het speelveld maakt dit motto voelbaar als een spanningsveld tussen het levenslot als bepaaldheid en de vrijheid om het leven zelf vorm te geven. In het spel ervaren spelers die spanning door het werpen van de dobbelsteen en de oproep om het symbool, dat hen toevalt, zelf te duiden: “Wat betekent het duistere woud dat de dobbelsteen je toewijst voor het thema dat je in het spel onderzoekt?”. Zo oefent men zich in de levenskunst het geworpen zijn in het leven en de verantwoordelijkheid er zelf betekenis aan te geven als het eigen levensontwerp met elkaar te verzoenen: amor fati! Steeds wisselen spelers de (zelf)reflectie op de betekenis van het symbool af met de dialoog met het reisgezelschap. Zo krijgen de spreuken en interculturele perspectieven op de speelkaarten een eigen betekenis voor de spelers, die zij noteren op het spelformulier.
Voor meer informatie over het spel zelf: