Op 28 februari 2026, de eerste dag van de oorlog die USA begon op Iran, eindigde met nieuwsberichten over het bombardement op een meisjesschool in Minab. 156 mensen kwamen om, waaronder meer dan 120 kinderen. Een van de beelden die langskwam was een foto van twee meisjes, slachtoffers van het bombardement, in hun schooluniform met keurig gesteven witte nikab om hun serieus kijkende gezichtjes. Die witte nikab werd voor mij symbool voor de onschuld van de meisjes en gaf ik vorm in papier maché en LED verlichting.
De vader van een van de meisjes die de foto vasthield vertelde in tranen en met ongeloof op zijn gezicht: “They came to study”. Die vier woorden zeiden alles over de kinderen die die dag omkwamen: ze kwamen alleen maar studeren.
In 2015 waren Noorwegen en Argentië begonnen met het opstellen van de Safe School Declaration. Dit is een set van richtlijnen waarin het recht op veilig onderwijs wordt vastgelegd, juist en ook tijdens oorlogstijd. In mei 2015 werd de declaratie opengesteld voor bevestiging door andere landen. Tot op de dag van vandaag hebben 123 landen wereldwijd de declaratie ondertekend.
“The safe school declaration”
• Every boy and girl has the right to an education without fear of violence or attack.
• Every teacher, professor, and school administrator should be able to teach and research in conditions of safety, security, and dignity.
• Every school should be a protected space for students to learn, and fulfil their potential, even during war.
• Every university should be a safe place for students and academics and to foster critical and independent thinking, and to harness knowledge.